Wzorce opieki w Medicare i ich konsekwencje dla zapłaty za wydajność ad 6

Takie ograniczenie może ograniczyć potencjał zachęt do poprawy jakości opieki. Inną kwestią jest to, że tylko niewielka część pacjentów Medicare Medicare może zostać przypisana do tego lekarza, co zmniejszyłoby maksymalną liczbę zachęt dostępnych dla lekarza, jeśli Logika skonstruuje logicznie premie, które będą proporcjonalne do liczby przypadków przypisanych lekarzowi przez pacjentów Medicare (jak w praktyce demonstracyjnej grupy lekarzy) .2 Udział ogólnej praktyki lekarza podlegającej pomiarowi wydajności byłby dodatkowo ograniczony, gdyby wynagrodzenie za wyniki było ograniczone do pacjentów Medicare Medicare, ponieważ zachęty stanowiłyby niewielką część całkowitych dochodów lekarza. , szczególnie dla specjalistów.
Wreszcie, nawet wśród pacjentów przypisanych do danego lekarza lub praktyki, Medicare uznałoby tylko połowę tego, co pozostało w stabilnych zadaniach z tym samym lekarzem, a 63% jako pozostały przy tej samej praktyce, od 2000 do 2002. Niestabilność zadań może zmniejszyć motywowanie lekarzy do inwestowania w długofalową poprawę opieki nad pacjentami z chorobami przewlekłymi (np. zatrudnianie wychowawców) lub umiejętnością kierowania interwencji do konkretnych pacjentów, jeśli dostrzegą, że korzyści dla pacjentów będą powstawać latami i że wielu z ich pacjentów prawdopodobnie nie zostanie przypisanych do nich. Rozproszenie opieki może zatem ograniczyć motywację lekarzy i ich zdolność do poprawy jakości opieki na wiele sposobów.
Nasze wyniki są solidne w wielu metodach przypisywania, powszechnie stosowanych w bieżących programach pay-for-performance. Sugerują, że każde pojedyncze, retrospektywne podejście może mieć poważne ograniczenia. W przeciwieństwie do metody wielości, podejścia, które przypisują tylko pacjentów lekarzom, którzy zapewniają duży procent opieki (np. Algorytm dostawcy większościowego) mają tendencję do pozostawiania większej liczby pacjentów nieprzypisanych i utrzymują indywidualnych lekarzy odpowiedzialnych za mniejszy procent całkowitej opieki dostarczają. Metody, które wyznaczają pewne rodzaje par pacjentów-lekarzy jako lepiej odzwierciedlające centralne relacje opieki (np. Przydzielanie tylko lekarzom podstawowej opieki zdrowotnej) również pozostawiają więcej pacjentów nieprzypisanych, a niektórzy lekarze nie są odpowiedzialni za jakąkolwiek opiekę, jaką zapewniają. Żadna z analizowanych przez nas metod nie przypisałaby przeciętnej odpowiedzialności za lekarza odpowiedzialnego za badanie społeczności za więcej niż jedną czwartą pacjentów objętych programem Medicare lub więcej niż dwie piąte wizyt Medicare.
Nasze założenia są konserwatywne w odniesieniu do rzeczywistej skali rozproszenia opieki w Medicare. Wyklucziliśmy beneficjentów, którzy mogli mieć więcej dostawców (np. Tych, którzy spędzili część roku w innym państwie). Ponadto polegaliśmy na unikalnych numerach identyfikacyjnych lekarzy i numerach identyfikacji podatkowej w celu identyfikacji dostawców; w niektórych przypadkach różni lekarze i luźno powiązane praktyki rozliczają się według tego samego identyfikatora. Zastosowanie nowych, bardziej wiarygodnych identyfikatorów dostawców w reklamacjach może dodatkowo wyjaśnić wzorce opieki
Chociaż byliśmy w stanie scharakteryzować wzorce opieki dla beneficjentów w odniesieniu do ich przypisanych praktyk, nie mogliśmy opisać wzorców opieki dla typowej praktyki, ponieważ nasze dane pochodzą z reprezentatywnej próbki poszczególnych lekarzy, a nie z indywidualnych praktyk.
[podobne: wypełnianie zmarszczek kraków, dawcy szpiku kostnego, portal nfz kraków ]