Wzorce opieki w Medicare i ich konsekwencje dla zapłaty za wydajność ad 5

Przypisani pacjenci odpowiadali za medianę w wysokości 20% wszystkich wizyt wystawianych przez lekarzy środowiskowych 8604 Community Tracking Study w 2000 r. (62% wizyty lekarza podstawowej opieki zdrowotnej i 10% wizyt lekarza specjalisty). Procenty były skromne dla wszystkich innych podgrup lekarzy. Specjaliści medyczni naliczali wyższe opłaty całkowite za przydzielonych im pacjentów niż lekarze pierwszego kontaktu, co odzwierciedla wyższe stawki refundacji dla specjalistycznych usług. Kiedy przydzielono wiele osób lekarzom podstawowej opieki medycznej, mediana 47% pacjentów Medicare z każdego głównego lekarza opieki społecznej zostało przypisanych do tego lekarza, co stanowi 87% wizyt oceniających i wizyt kontrolnych i 70% wszystkich wizyt za które lekarz zapłaciła Medicare.
Procenty przypisanych beneficjentów lekarzy, których przydziały zostały zmienione
Łącznie 7216 lekarzy zajmujących się badaniem społecznym miało co najmniej jednego wyznaczonego beneficjenta w roku 2000. W przypadku lekarzy podstawowej opieki medycznej, mediana 29% przydzielonych im pacjentów (zakres międzykwartylny, 18 do 50) zmieniła zadanie w przyszłym roku. Dla lekarzy specjalistów mediana odsetka wyniosła 67% (zakres międzykwartylowy, 46 do 86). W przypadku zlecenia opartego wyłącznie na wizytach u lekarzy podstawowej opieki medycznej, mediana 20% wszystkich przydzielonych pacjentów z podstawowej opieki zdrowotnej w 2000 roku została przydzielona do innego lekarza pierwszego kontaktu w 2001 roku.
Alternatywne podejścia do przypisywania lekarzy
W porównaniu z algorytmem wielościowym, zarówno dostawca większościowy, jak i algorytmy wielu dostawców przypisywały większą część wizyt beneficjentów głównemu dostawcy, ale przypisywały mniej beneficjentów każdemu lekarzowi. Algorytm większościowy przypisywał lekarzom podstawowej opieki i specjalistom odpowiedzialność za niższy odsetek pacjentów i wizyt Medicare niż algorytm wielości, podczas gdy algorytm wielodostępny przypisywał lekarzom odpowiedzialność za umiarkowanie wyższe proporcje. Tempo zmienionych przydziałów było wyższe przy podejściu większościowym i niższe w przypadku podejścia z wieloma dostawcami niż w przypadku podejścia wielością (patrz sekcje od C do G w Dodatku uzupełniającym).
Dyskusja
Nasze badanie pokazuje, że opieka zdrowotna dla beneficjentów Medicare z opłat za usługi jest szeroko rozproszona. Zazwyczaj beneficjenci widzą wielu lekarzy, a nie więcej niż połowa ich wizyt to lekarze lub praktyki, do których byliby przypisani w ramach bieżących modeli pay-for-performance. Podobnie nasze badanie pokazuje, że większość beneficjentów, których lekarz traktuje, nie jest przypisywana do tego lekarza w ramach wspólnych metod przypisywania, a wielu pacjentów przypisanych do konkretnego lekarza lub praktyki zmieniało zadania w kolejnych latach. Nasze wyniki były podobne, gdy ograniczyliśmy przydzielanie pacjentów do lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, co stanowiło dodatkową wadę nieprzydzielenia większej liczby beneficjentów. Wyniki te, pochodzące z analizy dużej populacji lekarzy leczących pacjentów Medicare, są zgodne z wynikami wcześniejszych badań dyspersji opieki, które były mniejsze lub skoncentrowane na populacjach nieelastycznych, 13,21-23 i wskazują na kilka wyzwań, które obecne wzorce opieki stanowią dla inicjatyw wynagradzania za wydajność w Medicare.
Zaangażowanie wielu usługodawców w opiekę nad każdym z beneficjentów Medicare – typowy beneficjent leczony przez Community Tracking Study, obejrzało siedmiu lekarzy w czterech praktykach w danym roku – utrudnia zdolności każdego wyznaczonego dostawcy do wpływania na ogólną jakość opieki danego pacjenta
[podobne: citotrop, stomatolog pruszków, amantadyna ]