Weekend kontra dzień tygodnia Wstęp i śmiertelność z zawału mięśnia sercowego ad 5

Śmiertelność wśród pacjentów przyjmowanych w weekendy i pacjenci przyjmowani w dni powszednie. Rysunek 1. Ryc. 1. Śmiertelność na weekendy i dni powszednie Zgodnie z datą przyjęcia, 1999-2002. Tabela 4. Tabela 4. Skorygowane ryzyko zgonu o 30 dni po przyjęciu wśród pacjentów przyjmowanych w weekendy i osoby przyjmowane w dni powszednie, 1999-2002. Ogólnie śmiertelność 30 dni po przyjęciu była istotnie wyższa w przypadku pacjentów przyjmowanych w weekendy niż w przypadku osób przyjmowanych w dni powszednie (P <0,001) (tabela 3). W okresie kalendarzowym 1999-2002 skumulowana częstotliwość zgonów po 30 dniach wyniosła 12,9% dla przyjęć weekendowych, w porównaniu do 12,0% dla przyjęć w dni powszednie, różnica bezwzględna 0,9% (różnica względna, 7,5%). Różnica ta stała się istotna w dniu następującym po przyjęciu (3,3% w porównaniu do 2,7%, P <0,001) i utrzymywała się przez rok (różnica bezwzględna, 1,0%, P = 0,01) (wykres i tabela 3). Względne ryzyko zgonu na weekend w porównaniu z dniem przyjęcia do tygodnia było najwyższe w dniu przyjęcia (1,18) i drugiego dnia (1,22), trzeciego dnia (1,24) i czwartego dnia (1,23) po przyjęciu. Śmiertelność pozostała istotnie wyższa po dostosowaniu do cech demograficznych, miejsca zawału oraz obecności lub braku współistniejących stanów, przy współczynnikach hazardu 1,112 w dniu po przyjęciu, 1,080 po 7 dniach, 1,048 po 30 dniach i 1,037 po roku (Tabela 3). Ta zależność uległa osłabieniu, gdy czynniki, które mogą tłumaczyć wyższą śmiertelność związaną z przyjmowaniem weekendu, sukcesywnie włączano do modelu proporcjonalnych zagrożeń. Po wprowadzeniu procedur inwazyjnych do modelu związek pomiędzy przyjęciem na weekend i umieralnością nie był już znaczący (Tabela 4). Podobny wzorzec wyższej śmiertelności wśród pacjentów przyjmowanych w weekendy zaobserwowano również w latach przed 1999 r. (Tabela 3). Gdy analiza została ograniczona do przyjęć do szpitali wyposażonych do wykonywania PCI (20 627 przyjęć), skorygowane ryzyko śmierci po 30 dniach pozostało zwiększone (współczynnik ryzyka, 1.080, 95% CI, 1.027 do 1.135) dla przyjęcia weekendowego i po dodatkowej korekcie w przypadku inwazyjnych zabiegów kardiologicznych różnica nie była już znacząca (współczynnik ryzyka 1,013, 95% CI, 0,963 do 1,065). Analiza ograniczona do pacjentów, którzy nie zostali przeniesieni do innego szpitala ostrej opieki, dała podobne wyniki. Analizy ograniczone do mieszkańców New Jersey dały wyniki niemal identyczne jak w tabeli 4: wzrost skorygowanego 30-dniowego ryzyka zgonu wśród pacjentów przyjmowanych w weekendy (współczynnik ryzyka, 1.049, 95% CI, 1.013 do 1.067), z różnicą nie było to już istotne po dostosowaniu do procedur inwazyjnych (współczynnik ryzyka, 1,024, 95% CI, 0,998 do 1,051). Po rozszerzeniu definicji weekendu (obejmującej piątek po godzinie 17, a także sobotę i niedzielę) skorygowane 30-dniowe ryzyko zgonu było podobne do pierwotnej analizy (współczynnik ryzyka, 1.054, 95% CI, Od 1.029 do 1.080).
Dyskusja
Nasza analiza danych MIDAS dotyczących ostrego zawału mięśnia sercowego wykazała czasowe zmiany w charakterystyce pacjenta, długości pobytu, procedurach inwazyjnych, powikłaniach i umieralności, które zostały zgłoszone wcześniej.12-17 Nasze badanie wykazało również, że po dostosowaniu do czynników zakłócających śmiertelność był wyższy wśród pacjentów przyjmowanych w weekendy niż wśród osób przyjmowanych w dni powszednie
[więcej w: laryngolog kraków nfz, dyżury aptek kwidzyn, hydrokortyzon maść ]