Połączone Hamowanie BRAF i MEK w czerniaku z mutacjami BRAF V600

Oporność na terapię inhibitorami kinazy BRAF jest związana z reaktywacją szlaku kinazy białkowej aktywowanej mitogenem (MAPK). Aby rozwiązać ten problem, przeprowadziliśmy badanie fazy i 2 leczenia skojarzonego dabrafenibem, selektywnym inhibitorem BRAF i trametynibem, selektywnym inhibitorem kinazy MAPK (MEK). Metody
W tym otwartym badaniu z udziałem 247 pacjentów z przerzutowym czerniakiem i mutacjami BRAF V600, ocenialiśmy aktywność farmakokinetyczną i bezpieczeństwo doustnego dabrafenibu (75 lub 150 mg dwa razy dziennie) i trametynibu (1, 1,5 lub 2 mg na dobę) u 85 pacjentów a następnie losowo przydzielono 162 pacjentów do leczenia skojarzonego dabrafenibem (150 mg) i trametynibu (1 lub 2 mg) lub dabrafenibem w monoterapii. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były zapadalność na raka płaskonabłonkowego skóry, przeżycie wolne od progresji czerniaka i odpowiedź. Drugorzędowymi punktami końcowymi były całkowite przeżycie i aktywność farmakokinetyczna.
Wyniki
Działania toksyczne ograniczające dawkę były rzadko obserwowane u pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone z 150 mg dabrafenibu i 2 mg trametynibu (połączenie 150/2). Continue reading „Połączone Hamowanie BRAF i MEK w czerniaku z mutacjami BRAF V600”

Randomizowany Trial of Adenotonsillectomy for Childhood Sleep Apnea AD 2

Naszym głównym rezultatem była neurobehawioralna miara uwagi i funkcja wykonawcza, domena, która okazała się być wrażliwa na okresową hipoksemię związaną z obturacyjnym zespołem bezdechu sennego.3 Biorąc pod uwagę częstość występowania tego zespołu u dzieci czarnych i otyłych, 4,5 ocenialiśmy również, czy względna skuteczność leczenia różniła się w zależności od rasy, ciężaru lub wyjściowej nasilenia zespołu. Metody
Projekt badania i pacjenci
Przeprowadziliśmy ten wieloośrodkowy, jedno-ślepy, randomizowany, kontrolowany test w siedmiu akademickich centrach snu. Szczegóły metodologiczne zostały opublikowane wcześniej6 i są zawarte w pełnym protokole oraz w dodatkowym dodatku (dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie).
Kwalifikujące się dzieci miały 5 do 9 lat, cierpiały na zespół obturacyjnego bezdechu sennego bez długiego desaturacji oksyhemoglobiny i były uważane za odpowiednich kandydatów do adenotonsillektomii. Zespół obturacyjnego bezdechu sennego został zdefiniowany jako wynik punktowy bezdechu bezdechu (AHI) wynoszący 2 lub więcej zdarzeń na godzinę lub wynik indeksu obturacyjnego bezdechu (OAI) równy lub więcej zdarzeń na godzinę.7-10 Dzieci z wynikiem AHI więcej niż 30 zdarzeń na godzinę, wynik OAI wynoszący ponad 20 zdarzeń na godzinę lub nasycenie tlenem oksyhemoglobiny poniżej 90% przez 2% lub więcej całkowitego czasu snu nie kwalifikuje się, ze względu na ostrość wyników polisomnograficznych . Kryteria wyłączenia obejmowały nawracające zapalenie migdałków, a wynik punktacji w oparciu o wskaźnik masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) wynoszący 3 lub więcej oraz lek na zaburzenie nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD). Continue reading „Randomizowany Trial of Adenotonsillectomy for Childhood Sleep Apnea AD 2”

Skutki przecinania tętnic wieńcowych poza pompą i po zabiegu na tętnicy wieńcowej po 1 roku AD 7

Ponadto uczestnicy naszego badania zostali zakwalifikowani do różnych środowisk klinicznych, podczas gdy w badaniu ROOBY rekrutowano pacjentów wyłącznie z systemu Veterans Affairs. Określiliśmy wyższy poziom wiedzy chirurgicznej na początku badania, niż wymagano w badaniu ROOBY; każda operacja została przeprowadzona przez chirurga, który miał ponad 2-letnie doświadczenie i ukończył ponad 100 przypadków wykonania konkretnej techniki (zarówno w przypadku CABG wykonywanej przez pompę, jak i bez pompy). W badaniu CORONARY uczestnicy nie mogli być głównym chirurgiem. Częstość przejścia z CABG z pompy do pompy była niższa w badaniu CORONARY niż w badaniu ROOBY (7,9% w porównaniu z 12,4%), a odsetek powtórnej rewaskularyzacji pomiędzy 31 dniami i rok był również niższy w badaniu CORONARY (0,7 % w grupie bez pompy i 0,6% w grupie w grupie vs. 4,6% i 3,4%, odpowiednio w badaniu ROOBY), sugerując wyższy poziom wiedzy chirurgicznej w naszym badaniu. W badaniu CORONARY i ROOBY wskaźniki pierwotnych wyników po roku u pacjentów, którzy przeszli przypisaną procedurę (tj. Continue reading „Skutki przecinania tętnic wieńcowych poza pompą i po zabiegu na tętnicy wieńcowej po 1 roku AD 7”

Daclatasvir plus Sofosbuvir do wcześniej leczonego lub nieleczonego przewlekłego zakażenia HCV

W przypadku pacjentów z przewlekłym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) pożądane jest stosowanie skojarzonej terapii skojarzonej. Oceniliśmy daklataswir (inhibitor kompleksu replikacji NS5A HCV) oraz sofosbuwir (inhibitor polimerazy HCV NS5B będący analogiem nukleotydów) u pacjentów zakażonych genotypem 1, 2 lub 3 HCV. Metody
W tym otwartym badaniu początkowo losowo przydzielono 44 wcześniej nieleczonych pacjentów z zakażeniem HCV z genotypem i 44 pacjentów zakażonych genotypem 2 lub 3 HCV do daklataswiru w dawce 60 mg doustnie raz na dobę plus sofosbuwir w dawce 400 mg doustnie. raz dziennie, z lub bez rybawiryny, przez 24 tygodnie. Do badania włączono 123 dodatkowych pacjentów z zakażeniem genotypem 1, którzy zostali losowo przydzieleni do daklataswiru plus sofosbuwiru, z lub bez rybawiryny, przez 12 tygodni (82 wcześniej nieleczonych pacjentów) lub 24 tygodnie (41 pacjentów, u których w przeszłości wystąpił niepowodzenie wirusologiczne telaprewiru lub telaprewiru; boceprewir plus peginterferon alfa-rybawiryna). Pierwszorzędowym punktem końcowym była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna (poziom RNA HCV <25 IU na mililitr) w 12 tygodniu po zakończeniu terapii. Continue reading „Daclatasvir plus Sofosbuvir do wcześniej leczonego lub nieleczonego przewlekłego zakażenia HCV”

Pilotażowe badanie inhibitora telomerazy Imetelstat dla mielofibrozy

Obecne leki na mielofibrozę powiązaną z nowotworem mieloproliferacyjnym, w tym inhibitory kinazy Janus (JAK), nie wywołują całkowitych lub częściowych remisji. Imetelstat jest 13-merowym sprzężonym z lipidem oligonukleotydem, którego celem jest matryca RNA ludzkiej odwrotnej transkryptazy telomerazy. Metody
Staraliśmy się uzyskać wstępne informacje na temat terapeutycznej aktywności i bezpieczeństwa imetelstatu u pacjentów z mielofibrozą wysokiego ryzyka lub średnio-2-ryzykowną. Imetelstat podawano w 2-godzinnej infuzji dożylnej (dawka początkowa, 9,4 mg na kilogram masy ciała) co do 3 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym był ogólny wskaźnik odpowiedzi, a drugorzędowymi punktami końcowymi były zdarzenia niepożądane, odpowiedź śledziona i niezależność od transfuzji krwinek czerwonych.
Wyniki
W sumie 33 pacjentów (mediana wieku, 67 lat) spełniło kryteria kwalifikowalności; 48% otrzymało wcześniejszą terapię inhibitorem JAK. Continue reading „Pilotażowe badanie inhibitora telomerazy Imetelstat dla mielofibrozy”

Obrzęk mózgu i śmierć u dzieci z malarią mózgową AD 9

Połączenie trzech cech MRI, z których każda dotyczyła obrzęku mózgu i jednego badania EEG, również powiązanego ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i niskim wskaźnikiem przeżycia po uszkodzeniu mózgu, 33-35 wygenerowało model, pochodzący wyłącznie z tego zestawu danych, który przewidywał wynik (obszar pod krzywą ROC, 0,9); jednak ten model wymaga dalszego potwierdzenia. Większość pacjentów ze znacznie zwiększoną objętością mózgu miała obniżony poziom CSF w przestrzeni przedoturkowej, a najbardziej prawdopodobną przyczyną zgonu w tej grupie był przepuklina pnia mózgu. U mniejszej podgrupy pacjentów z obrzękiem mózgu nie wystąpił spadek wartości CSF przed rozpoczęciem leczenia (ryc. 2). W tej podgrupie na MRI odnotowano nietypowy wzorzec przewlekłej dominacji mózgu. Ten wzór może wynikać z przemijającej okluzji wewnętrznej żyły mózgowej i żyły Galen36 w wyniku sekwestracji w żyłach połogowych układu żył głębokich. Continue reading „Obrzęk mózgu i śmierć u dzieci z malarią mózgową AD 9”

Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością

width=750Schematy zawierające interferon do leczenia infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) są związane ze zwiększonym działaniem toksycznym u pacjentów z marskością wątroby. Oceniliśmy wolną od interferonu kombinację inhibitora proteazy ABT-450 z rytonawirem (ABT-450 / r), inhibitorem NS5A ombtanwir (ABT-267), inhibitorem polimerazy nienukleozydowej dasabuvir (ABT-333) i rybawiryną w otwartej postaci. – badanie trzeciej fazy z udziałem wcześniej nieleczonych i wcześniej leczonych dorosłych z zakażeniem HCV z genotypem i wyrównaną marskością wątroby. Metody
Losowo przydzielono 380 pacjentów z marskością wątroby typu A w skali Childa-Pugha, którzy otrzymywali 12 lub 24 tygodnie leczenia lekiem ABT-450 / r-ombalasir (w dawce 150 mg raz na dobę ABT-450, 100 mg rytonawiru i 25 mg ombitaswiru), dasabuwirem (250 mg dwa razy na dobę) i rybawiryną podawaną zgodnie z masą ciała. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna 12 tygodni po zakończeniu leczenia. Częstość utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w każdej grupie porównano z częstością szacowaną w schemacie opartym na telaprewirze (47%, przedział ufności 95% [CI], 41 do 54). Continue reading „Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością”

HIV w Indiach – złożona epidemia ad

Wielu dorosłych nadal twierdzi, że nigdy nie słyszało o AIDS (patrz tabela). Indie mają ogromne miasta z dużymi slumsami, ale ponad 70% mieszkańców żyje na obszarach wiejskich. Bank Światowy klasyfikuje Indie jako kraj o niskich dochodach: w 2005 r. Dochód narodowy brutto na osobę wynosił 720 USD. Prawie połowa dzieci w wieku poniżej 3 lat ma niedowagę, a większość dzieci w wieku od 12 do 23 miesięcy nie otrzymuje wszystkich zalecanych szczepionek. Continue reading „HIV w Indiach – złożona epidemia ad”

Weekend kontra dzień tygodnia Wstęp i śmiertelność z zawału mięśnia sercowego ad 5

Śmiertelność wśród pacjentów przyjmowanych w weekendy i pacjenci przyjmowani w dni powszednie. Rysunek 1. Ryc. 1. Śmiertelność na weekendy i dni powszednie Zgodnie z datą przyjęcia, 1999-2002. Continue reading „Weekend kontra dzień tygodnia Wstęp i śmiertelność z zawału mięśnia sercowego ad 5”

Weekend kontra dzień tygodnia Wstęp i śmiertelność z zawału mięśnia sercowego czesc 4

Charakterystyka pacjentów przyjmowanych w weekendy i pacjenci przyjmowani w dni powszednie. W badanych latach odnotowano wzrost wieku pacjentów oraz w proporcji do warunków współistniejących, a także zmniejszały się proporcje z zawałem z załamkiem Q oraz długością pobytu. Wystąpiły niewielkie, lecz istotne statystycznie, różnice w kilku podstawowych cechach charakterystycznych między pacjentami przyjmowanymi w weekendy a przyjmowanymi w dni powszednie, w tym z wiekiem, obecnością lub brakiem powikłań oraz długością pobytu (Tabela 1). Rozkład zawału mięśnia sercowego według miejsca anatomicznego i typu (fala Q w porównaniu z falą inną niż Q) i częstości występowania współistniejących stanów był podobny w okresie między weekendem a dniem w tygodniu. Inwazyjne procedury kardiologiczne
Tabela 2. Continue reading „Weekend kontra dzień tygodnia Wstęp i śmiertelność z zawału mięśnia sercowego czesc 4”