Ryzyko udaru mózgu u pacjentów z ostrym zawałem serca po leczeniu trombolitycznym i przeciwzakrzepowym

Badania kliniczne, które wykazały skuteczność leczenia trombolitycznego w zmniejszaniu umieralności z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego1 2 3 4, również konsekwentnie wykazały, że leczenie trombolityczne nie narzuca nadmiernego ryzyka udaru. Korzystny stosunek trombolizy do stosunku korzyści do ryzyka dotyczy również grup pacjentów uważanych za bardziej zagrożonych udarem, takich jak osoby w podeszłym wieku lub osoby z czynnikami ryzyka wystąpienia udaru 5, 6 W przypadku ponad 20 000 pacjentów z ostrym zawałem serca, Gruppo Italiano per lo Studio della Sopravvivenza nell Infarto Miocardico (GISSI-2) 7 oraz Międzynarodowa Grupa Badawcza8 wykazały mały, ale znaczny nadmiar udaru u pacjentów leczonych alteplazą (rekombinowanym tkankowym aktywatorem plazminogenu lub t-PA), w porównaniu z tą podaną streptokinazą, przy braku znaczącej różnicy w śmiertelności szpitalnej. W badaniach tych wykazano również, że dodanie podskórnej heparyny do t-PA lub streptokinazy i kwasu acetylosalicylowego nie wpływa na wskaźnik udaru lub śmiertelności. W niniejszym badaniu zbadaliśmy dalej wpływ leczenia trombolitycznego i czynników ryzyka udaru na występowanie udaru niedokrwiennego i krwotocznego. Metody
Projekt próbny, wybór pacjentów i leczenie
Szczegóły projektu i główne wyniki badania GISSI-2 i badania międzynarodowego znajdują się w oryginalnym raporcie. 7, 8 W skrócie, pacjenci zostali włączeni do badania, jeśli mieli ból w klatce piersiowej z uniesieniem odcinka ST wynoszącym mm lub więcej w każdym przewodzie kończyn elektrokardiogramu, 2 mm lub więcej w każdym odprowadzeniu przedsercowym lub w obu; jeśli zostali przyjęci do szpitala w ciągu sześciu godzin od wystąpienia objawów; i jeśli nie mieli wyraźnych przeciwwskazań do leczenia trombolitycznego i przeciwzakrzepowego. Nie było limitu wiekowego, a każdy pacjent z randomizacją pozostawał w początkowo przydzielonej grupie leczonej w analizie zamiaru leczenia. Za przeciwwskazania do leczenia trombolitycznego i heparynowego uznano następujące: zabieg chirurgiczny lub uraz w ciągu ostatnich dwóch tygodni; niedawne lub obecne krwawienie; wystąpienie incydentu naczyniowo-mózgowego w ciągu ostatnich sześciu miesięcy; niekontrolowane nadciśnienie (skurczowe ciśnienie krwi, .200 mm Hg; rozkurczowe ciśnienie . 110 mm Hg); i leczenie streptokinazą w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Randomizacja została przeprowadzona przy użyciu całodobowej usługi telefonicznej.
Za zgodą komisji etycznej nie uzyskano świadomej zgody w momencie przyjęcia, ze względu na krytyczny stan pacjentów oraz z powodu jedynie standardowych zabiegów.
Łącznie 20 891 pacjentów zrandomizowano w ciągu sześciu godzin od pojawienia się objawów. Kompletne dane kliniczne były dostępne dla 20 768 pacjentów: 10 396 otrzymanych streptokinaz (1,5 miliona jednostek w okresie od 30 do 60 minut), a 10 372 otrzymało t-PA (100 mg w ciągu 3 godzin). Zgodnie z planem czynnikowym 10 361 pacjentów zostało również losowo przydzielonych do otrzymywania podskórnej heparyny (12 500 jednostek dwa razy na dobę), podczas gdy 10,407 pacjentów nie otrzymywało heparyny. Pierwszą dawkę heparyny podano 12 godzin po rozpoczęciu wlewu leku trombolitycznego
[hasła pokrewne: lekarz medycyny pracy poznań cena, portal nfz kraków, stomatolog pruszków ]