Ryzyko udaru mózgu u pacjentów z ostrym zawałem serca po leczeniu trombolitycznym i przeciwzakrzepowym czesc 4

Starszy wiek wiązał się ze znacznie większym ryzykiem udaru. Również płeć żeńska była istotnie związana z większą częstością występowania udaru mózgu, zwłaszcza udaru krwotocznego, natomiast nie stwierdzono takiej zależności w przypadku udaru niedokrwiennego. W skorygowanej analizie zwiększone ryzyko udaru spowodowane dowolną przyczyną związaną ze starszym wiekiem pozostawało istotne statystycznie, ale ryzyko związane z płcią żeńską nie miało miejsca. W przypadku udaru krwotocznego modele regresji logistycznej potwierdziły związek między płcią żeńską a ryzykiem krwotoku śródmózgowego, podczas gdy starszy wiek nie był już znaczący. Związek między udarem niedokrwiennym a wiekiem pozostał statystycznie istotny w przypadku zastosowania regresji logistycznej. Nie znaleziono związku między wskaźnikiem masy ciała a udarem: dla czterech kategorii wskaźnika masy ciała od do 4, udar dowolnej przyczyny wystąpił odpowiednio u 1,0, 1,1, 1,2 i 0,7 procent pacjentów. Udar krwotoczny wystąpił u 0,2, 0,3, 0,3 i 0,3% pacjentów w poszczególnych kategoriach, a udar niedokrwienny w 0,5, 0,5, 0,4 i 0,3%. Wskaźnik masy ciała nie miał związku z udarem krwotocznym zarówno u pacjentów leczonych streptokinazą, jak iu pacjentów leczonych t-PA. Jednak danych dotyczących wskaźnika masy ciała brakowało 1501 pacjentom, którzy byli równo podzieleni między grupy leczone. U tych pacjentów częstość występowania udaru z dowolnej przyczyny i udaru krwotocznego wynosiła odpowiednio 2,7 procent i 1,1 procent – znacznie więcej niż we wszystkich pozostałych pacjentach: skorygowany iloraz szans dla dowolnego typu udaru, 3,17 (95 procent przedziału ufności, 1,33 do 7,55); a dla udaru krwotocznego 8,76 (95% przedział ufności, 1,16 do 66,33). Jest prawdopodobne, że wystąpienie udaru mózgu lub inne poważne powikłanie we wczesnym okresie hospitalizacji uniemożliwiło zbieranie danych dotyczących masy ciała i wzrostu.
Nie było związku między historią cukrzycy a występowaniem udaru. Wśród pacjentów, u których dostępne były dane na temat historii cukrzycy, częstość występowania jakiegokolwiek udaru u pacjentów z cukrzycą wynosiła 1,2% (33 z 2767), w porównaniu z 1,1% (192 z 17 118) u pacjentów bez cukrzycy (skorygowana iloraz szans, 0,94, przedział ufności 95%, 0,65 do 1,38).
Niedostosowana analiza sugerowała, że palenie tytoniu w przeszłości miało rolę ochronną przed udarem, ale zniknęło po standardowych dostosowaniach (skorygowany iloraz szans dla dowolnego typu udaru, 0,79, przedział ufności 95%, 0,58 do 1,06, dla udaru krwotocznego, 0,66; procent przedziału ufności, od 0,39 do 1,13, i dla udaru niedokrwiennego, 0,90, przedział ufności 95 procent, od 0,58 do 1,40).
Skok i zmienne kliniczne
Tabela 2 pokazuje związek pomiędzy udarem a miejscem zawału mięśnia sercowego lub klasą Killip pacjenta przy przyjęciu. Pacjenci z zawałem przednim byli bardziej podatni na udar niż ci z zawałami w innych lokalizacjach. Niedokrwienny udar był istotnie związany z zawałem przednim. Nie było związku między umiejscowieniem zawału a częstością udaru krwotocznego. Udary każdego typu i udar niedokrwienny występowały częściej u pacjentów z bardziej rozległym zaburzeniem czynności serca – tj. U pacjentów z klasy 2 lub wyższej wg skali Killip (tab. 2).
W skorygowanej analizie przedni zawał i wyższa klasa Killip w czasie randomizacji pozostawały w istotnym stopniu związane z większym ryzykiem udaru
[więcej w: stomatolog pruszków, lekarz medycyny pracy poznań cena, amantadyna ]