Ryzyko udaru mózgu u pacjentów z ostrym zawałem serca po leczeniu trombolitycznym i przeciwzakrzepowym ad

Zalecono, aby w przypadku braku przeciwwskazań wszyscy pacjenci otrzymywali tak szybko jak to możliwe aspirynę (325 mg na dobę) i dożylnie atenolol. W randomizacji charakterystyka linii podstawowej grup badanych była zrównoważona w odniesieniu do wszystkich zmiennych klinicznych i stosowania zalecanych metod leczenia (aspirynę i dożylny atenolol). Aspiryna została podana do 91 procent całkowitej populacji badanej, a dożylny atenolol do 36 procent.
Skala Killip została wykorzystana do stratyfikacji ciężkości zawału mięśnia sercowego w chwili przyjęcia. Wskaźnik masy ciała obliczono jako masę pacjenta w kilogramach podzieloną przez kwadrat wysokości w metrach. Zastosowano skalę, w której reprezentowało wskaźnik masy ciała w zakresie od do 20; 2, indeks od więcej niż 20 do 25; 3, indeks od więcej niż 25 do 30; i 4, indeks większy niż 30.
Definicja obrysu
Udar definiowano jako nagły ogniskowy deficyt neurologiczny trwający dłużej niż 24 godziny. Uwzględniono tylko udary występujące w szpitalu, a ich przyczynę określono, gdy dostępne były wyniki tomografii komputerowej (wykonane w ciągu 15 dni od zdarzenia) lub autopsja. Kiedy nie było ani tomografii komputerowej, ani autopsji, udary zostały zdefiniowane jako o nieznanej przyczynie. W przypadku każdego pacjenta, u którego wystąpił udar, wymagana była kopia kompletnych danych klinicznych, w tym wyniki badań CT, raporty z autopsji lub oba, jeśli są dostępne.
Dane dotyczące 124 uderzeń, które wystąpiły u 12 381 pacjentów w badaniu GISSI-2, zostały przeanalizowane przez centralną komisję (składającą się z dwóch starszych kardiologów i dwóch neurologów), której przypisano przypisanie do leczenia. Ze względów praktycznych nie było takiego komitetu do zbadania 112 dodatkowych udarów, które wystąpiły u 8387 pacjentów zapisanych do łącznie 13 krajów poza Włochami.
Analiza statystyczna
W prezentacji wyników główne obszary zainteresowania były następujące: porównanie randomizowanych terapii (streptokinaza vs. t-PA i heparyna w przeciwieństwie do braku heparyny); związek między udarem a wcześniejszą historią kliniczną pacjenta; związek między udarem a zmiennymi klinicznymi w chwili przyjęcia; i efekt zalecanych terapii. Dane przedstawiono najpierw w postaci nieskorygowanej analizy, w której istotność statystyczną analizowano za pomocą testu chi-kwadrat. Wyniki przedstawiono jako iloraz szans MantelHaenszela z 95-procentowymi przedziałami ufności.9
Przeprowadzono również dostosowaną analizę. W tej analizie zastosowano wiele modeli regresji logistycznej10 w celu oceny równoczesnych skutków czynników ryzyka udaru i leczenia. W modelach uwzględniono następujące czynniki: wiek (<60, 60 do 70 lub> 70 lat), płeć, wskaźnik masy ciała (w skali od do 4), skurczowe ciśnienie krwi w czasie randomizacji (< 100, 100 do 150 lub> 150 mm Hg), rozkurczowe ciśnienie krwi przy randomizacji (<100, 100 do 110 lub> 110 mm Hg), miejsce zawału (np. Przednio-boczne lub późniejsze), ocena w skali Killipa przy czas przyjęć (klasa do 4) oraz historia cukrzycy, nadciśnienia tętniczego lub palenia tytoniu. Wyniki skorygowanej analizy przedstawiono jako ilorazy szans z 95-procentowymi przedziałami ufności
[przypisy: rybawiryna, laryngolog kraków nfz, citotrop ]